Hindistanda yaşanmış önemli katliamlar arasında olan Jallianwala Bagh katliamı, 1984 yılındaki Sih ayaklanmaları, bölünme döneminde yaşananlar gibi kan dökülen olaylar hakkında çok şey konuşulup yazılmıştır ama Goadaki katliamlar Engizisyon sırasında yaşanmıştır ve bunlar pek bilinmez.
Goa tarihi
Goa ismi Avrupa dillerine Portekizli sömürgeciler tarafından getirilmiştir, ancak kesin kökeni belli değildir. Hint destanı Mahabharata, şu anda Goa olarak bilinen bölgeden “Goparashtra” ya da “Govarashtra” olarak bahseder ki bu da sığır çobanlarının ulusu anlamına gelir.
Goa’ya sadece Portekizlilerin yerleştiğine inanılır. Ancak Goada, M.Ö. 1200’den beri Hintliler yaşıyordu ve burası batının Kashi’si olarak bilinen ünlü bir hac merkeziydi.
Goa’yı işgal eden Portekizliler burayı 1510’dan 1961’e kadar 451 yıl boyunca yönetmiştir.
Vasco Da Gama 1510 yılında Portekiz’e döndükten sonra Portekiz kraliyet ailesine Hindistan’a giden rotadan bahsetmişti. Kralın kararıyla Portekizliler Hindistan’ın batı kıyılarını ve özellikle de Goa’yı kolonileştirmeye başladı. O zamanlar Hindistan dünyanın en zengin ülkelerinden biriydi. İngilizlerden farklı olarak Portekiz’liler iş odaklı sömürgeciler değil, din yaymak için gönderilmiş olan dinci fanatiklerdi.
Goa halkı o dönemde bulundukları durumdan mutluydu. Bölgeyi ele geçirmiş olan Bahmani Sultanları dönemindeki çeşitli saldırılardan sonra bile bölgede barış ve uyum içinde bir yaşam vardı. Bu çatışmalar sultanlar arasındaki kavgalar olup halkı büyük ölçüde etkilemiyordu.
Goa halkı Portekizlileri misafir gibi karşıladı ama bu misafirler onlara en büyük kabuslarını yaşattı. Halk kitlesel olarak din değiştirmeye zorlandı. Sivil halkın evleri yağmalandı, ekinleri yok edildi, kadınları hapse atıldı, oğulları herkesin içinde öldürüldü, ebeveynlerinin kirpikleri kesilerek uyuyamamaları sağlandı ve sistematik tecavüzler yaşandı. Bunun nedeni, halkın kendilerine dayatılan din değiştirmeye karşı direnmesiydi.
Bazı ailelerin altı – yedi oğlu vardı, bunlardan biri veya ikisi din değiştirdi ama diğerleri dinlerini korumak için Konkan sahillerini kullanarak bölgeden kaçtı. Bu, insanların inançlarını korumak için yaptıkları bir fedakârlıktı.
1500’lerin başında yaşanan büyük katliamdan sonra, din değiştirdiğini söyleyen bazı kişiler gizlice asıl inançlarını (Hinduizmi) uyguluyordu. Portekizliler bunu fark etti. Bunun üzerine Portekiz Kralı, tüm Asya’da Katolik Kiliseleri’nin kurulmasını emretti. Goa Engizisyonu, tüm Asya kiliselerinin merkez ofisi oldu. Goa’da kurulmuş olan bu yeni ofisin uygulamalarıyla 1560 yılından bu yana 400 binden fazla kişiye işkence yapıldığı tahmin edilmektedir. Bu konuda resmi kayıt yoktur.
Goa’daki Portekiz engizisyonu, sadece Hinduların değil, yahudilerin de Ortaçağ Avrupası’ndan kaçarak Hindistan’a sığındığını kanıtlamıştır.
Aziz Francis Xavier
1506’da İspanya’nın Javier kentinde doğan Aziz Francis Xavier, Cizvit Cemiyeti isimli köktendinci bir organizasyonun kurucularından birisiydi. Xavier, inançlı bir Katolik misyonerdi, bir süre sonra aziz seviyesine yükseldi. Hindistan topraklarından “paganizmi söküp atma” ve yerine Hıristiyanlığı yerleştirme kararlılığıyla 6 Mayıs 1542’de Goa’ya geldi. Hindulara yönelik zulüm ve baskı planları da onunla birlikte bölgeye ulaştı. Zorla din değiştirme ve Hindu Tapınaklarının ve tanrı heykellerinin yıkılmasıyla ilgili tüm dini politikalar onun rehberliği ve misyonerlik gayreti altında gerçekleşti. Böylece Goa’da Hindulara karşı Kutsal Engizisyon işkencelerinin temellerini atan kişi Aziz Francis Xavier oldu.
Goa’da Engizisyon’un kurulması için ilk talep, Aziz Francis Xavier tarafından yapılmıştır. Portekiz kralına gönderdiği mektupta, “(Portekiz’in Hindistan’daki başkenti Goa’daki) Hıristiyanlar için gereklilik, majestelerinin Kutsal Engizisyon’u kurmasıdır, çünkü bu bölgede Yahudi yasalarına ve Mohammedan mezhebine inanan ve Tanrı’dan korkmadan ve dünyadan utanmadan yaşayan birçok kişi var.” diye yazmıştı
Goadaki katliamlar ve Hinduların sürgün edilmesi
2 Nisan 1560’ta Genel Vali, Hıristiyan dininin yayılabilmesi için Brahminlerin Goa’dan ve Portekiz Kralı’nın topraklarıyla kalelerinden dışarı atılmasını emretti. 1563’te, tüm Hindu doktorların, marangozların, demircilerin ve dükkan sahiplerinin mallarını satıp Portekiz topraklarını terk etmelerini isteyen bir yasa çıkarıldı.
Gitmeyenlere uygulanacak kurallar arasında tüm Hinduların periyodik olarak kiliselerde toplanarak dinlerinin aşağılık olduğu konusunda rahiplerden ders almalarının zorunlu kılınması da vardı. Yoksullara Hindu dini kurallarına göre yardım edilemeyecek ve ölülerin ruhlarının huzuru için törensel yemekler dağıtılamayacaktı. Bir kişinin ölümünden sonraki 12. günde ya da aysız veya dolunaylı günlerde hiçbir Hindu ayini yapılamazdı. Ekadashi (11. gün) günlerinde oruç tutulamazdı. Hindu erkekler kendi evlerinde bile dhoti (Hindu tarzı giysi) giyemezdi. Kadınlar da choli giyemezdi. Hıristiyanlığa geçen Hindular 15 yıla kadar arazi vergisinden muaf tutulacaktı. Hiç kimse Hindu ismi taşımayacak, var olan isimler Portekiz isimleriyle değiştirilecekti. Din adamlarının yetkilerini açıkça kötüye kullanmalarından biri de tüm yetimlerin Hıristiyan olarak vaftiz edilmesi emriydi. Böylece çok sayıda çocuğun kaçırılması ve yetim kaldılar denilerek vaftiz edilmesi ile Hıristiyan nüfus artırılmaya çalışıldı. Bu arada kurulan yetimhanelerde Hıristiyan dini eğitimleri de verilmeye başlanmıştı.
Pek çok Hindu, özgürlüklerinin kalmadığı ve eski geleneklerine göre ibadet ettikleri için hapsedilebilecekleri, işkence görebilecekleri veya öldürülebilecekleri bir yerde kalmayı reddederek bölgeyi terk etti.
3 Aralık 1552’de Francis Xavier Çin’de öldü ve Guangdong’daki bir sahile gömüldü. Cenazesi Şubat 1553’te adadan alınarak geçici olarak Malakka’daki Aziz Paul Kilisesinde gömüldü. 11 Aralık 1553’te Xavier’in bedeni Goa’ya getirildi. Naaşı şu anda Goa’daki Bom Jesus Bazilikasındadır ve gümüş bir tabutun içinde cam bir kaba yerleştirilmiştir. Goa’daki Hıristiyanlar Aziz Francisin naaşını ziyaret ederler.
Engizisyonun sonuçları
Goa Engizisyonunun dayattığı ve Roma – Katolik inancının getirdiği kurallardan bazıları şöyleydi.
1. Sığır eti ve domuz eti ile birlikte alkollü içecek (özellikle şarap) kullanmanın halkın diyetine zorla sokulması.
2. Konkani dilinin “Hizmetçilerin Dili” ilan edilmesi ve Portekizcenin Goa’da resmi dil yapılması.
3. Hinduların bölgeyi terketmesinin yasaklanması.
4. Sadece yeni kiliselerin inşa edilmesi, yağmalanan ve yıkılan Hindu tapınaklarının yeniden canlandırılmaması.
5. Hıristiyanlık dışındaki inançları uygulayanların yüksek vergiler ödemek zorunda bırakılması.
Goa’da 250 yıl süren bu uygulamaların sonuçları şöyle oldu:
1. Konkani dili, kendi alfabesini geliştiremedi ve yazı dili olamadı.
2. Kiliseler Hindu Tapınakları üzerine inşa edildi.
3. Konkani dilinde yazılmış tüm dini metinler imha edildi.
4. Hiç kimsenin Konkani dilini okuyup yazmasına izin verilmedi.
5. Brahminlerin geleneksel at kuyruğu şeklinde uzattıkları saçları ortadan kayboldu.
Haçsız Kilise
Goa’daki Aziz Cajetan Kilisesi “Haçsız Kilise” olarak adlandırılıyor. Goa’da üzerinde haç olmayan tek kilise budur. Bu kilisenin bulunduğu yerde daha önce bir Shiva tapınağının var olduğu söylenir. Kilise yapıldıktan sonra bir çok denemeye rağmen buraya bir haç yerleştirmeyi başaramadılar. Yerel Hinduların inanışına göre Tanrı Shiva, kendi tapınağının üzerinde kurulmuş olan Hıristiyan kilisesine haç asılmasına engel olmuştur.
Günümüzde Goa
Goa Sorgu Ofisi 1812 yılında, insanların din temelinde organize bir şekilde katledilmesini durdurmak için kapatıldı. Goa nüfusunun Engizisyon yüzünden yaşadığı katliamlardan geriye sadece tek bir şey kurtulabildi -Konkani dili. Goa eyaleti 19 Aralık 1961’de Hindistana katıldı.
Goa’daki katliamlar dünyanın en organize ve önlenemez katliamlarından birisi olarak kabul edilir.
