Mumbai’nin şehir merkezinde çalışan binlerce kişi, öğle yemeği için çarşıda veya restoranda pişen yemeklerden satın almak yerine, eşlerinin hazırladığı ev yemeklerini yemek ister. Eşleri, Mumbai’nin banliyölerinden birinde kocası için lezzetli yemekler pişirmiştir. Ancak bunları eşine ulaştırmak için banliyö treni, otobüs veya tren kullanarak gidip gelmesi çok uzun sürecektir ve bu işin maliyeti de yüksek olur. Bunun yerine, yemeklerin sahibine ulaştırılması işini düzenli bir şekilde yapan, Dabawallahlar görevdedir.

Bunlar, her gün, abonelerin evine uğrayıp sefertaslarını toplar, toplanma merkezlerinde bir araya getirir. Sefertasları, üzerindeki renk veya sayı kodlarına göre (Dabawallah’ların çoğu okuma yazma bilmez) ve gidecekleri yerlere göre gruplara ayrılır, el arabaları ile trenlere yüklenir. Artık, ulaşacakları adrese varmaları için zamana karşı bir yarış başlamıştır. Yemekler, fazla soğumadan ve sahipleri birbirine karıştırılmadan çabucak götürülmelidir.

Her iş günü 5 bin kadar Dabawallah, 200 bin kadar ev yemeğini evinden alır ve sahibine iletir. Genç Dabawallahlar evlerden bisikletle sefertası toplamayla meşgulken, daha yaşlılar işlerin organizasyonuyla ilgileniyorlar.

Her gün saat 11’den sonra CST tren istasyonu veya Churchgate Metro İstasyonunda, başlarında Gandi Kepleri ve çizgili pijama desenli üniformalarıyla, Dabawallahları taşıma işinin başında görebilirsiniz. Bu iş için bir aileden aldıkları aylık ücret 150 Rupidir (3 Dolar kadar). Bir Dabawallah’ın aylık kazancı ise 5 bin Rupiye yaklaşır (80 Dolar kadar).

Kurdukları bir tür veri tabanına dayalı dağıtım sistemi ile batılıların hayranlığını kazanmış olan Dabawallah’ların hata yapma oranı 6 milyonda bir olarak hesaplanmıştır!