Amritsar, 1577’de 4. Sikh Gurusu Ram Das tarafından kurulmuştur. Şehre Altın Tapınak’taki küçük göl nedeniyle “hayat suyu havuzu” anlamına gelen Amritsar ismi konulmuştur. Altın tapınağın arazisini Moğol hükümdarı Ekber bağışlamıştı. Tapınağın yapımında ilk tuğlayı koyan kişi ise Mian Mir isimli bir müslümandı. Bu yapı, 1761’de Amritsar’ı işgal eden Ahmed Şah Dürrani tarafından tahrip edildi. Daha sonra, 1764 ve 1802 tarihlerinde onarılan binanın çatısı Mihrace Ranjit Singh tarafından 100 kilo kadar altın varakla kaplanmış, bu tarihten sonra burası “Altın Tapınak” olarak anılmaya başlanmıştır. Altın Tapınak’ta 500 kilo kadar altın kullanılmış olduğu söylenir.

1948’deki bağımsızlık savaşları sırasında, İngilizlerin özellikle Amritsar’da kitle katliamlarına girişmeleri, Pencabda yaşayan insanları derinden sarstı.

Pencabiler, tarih boyunca savaşçı ve mücadeleci olarak bilinir. Yanlarında sürekli olarak bir kama veya bıçağı sembolik de olsa taşıyan bir halkın başka türlü olması da beklenemezdi. 1980’lerde patlayan ayrılıkçı hareketlerin Pakistan tarafından desteklenmiş olması mümkünse de Pencab insanlarının ve Sih dininin savaşçı yapısının bu hareketlerin gelişmesinde önemli bir rolü olduğunu da kabul etmek gerekir.